0

Fötin skapa manin….en fylguhlutirnir skapa konuna…

Ég var í alskonar pælingum í gær svona eins og flesta aðra daga…en þannig var nú það að ég ákvað að setja aæ mig hring áður en éhg fór út ekkert svona fancy hring, bara lítnn illa farinn 300 kr, mood ring en ég tók eftir því að ég beiti höndunum einhvernveginn öðruvís þegar ég er með hring á hendinni, hreyfingarnar verða einhevrnveginn öðruvísi og svona pempíulegri eða dömulegri eða hvað sem fólk vil kalla það og þetta var gjördamlega ómeðvitað þangað til ég tók eftir þessu og fór virkilega að pæla í þessu. Þá fattaði ég að þetta er ekki einu fylgihluturinn sme breytir fasi mínu. Sólgleruagu geta stundum tildæmis gert kraftaverk, þegar ég er í góðu skapi og set á mig sólgleragu þá líður mér stundum eins og ég sé súper merkilegt Hollywood celeb svo ef ég er þunn þá set ég þau á mig til þess að verða „ósýnileg.“ Ég sver það það virkar! En það er magnað hvernig svona fylgihlutir geta breytt hugarfari…ég held ég sé alltaf í góðu skapi þegar ég er með sólgleraugu, því ég elska sólgleraugna tilefni…nema nattulega þegar ég er þunn…þá vill ég bara vera ósýnileg og fela hvað ég er sjúskuð og glær í framan.

Svo eru það náttulega armbömd og eyrnalokkar, ég tek kanski ekki efti mikilli breytingu þannig séð þegar ég er með svona litla stubba eydnalokka en þegar ég set á mig svona hangandi lokka, þá fer eitthvað að gerast. Armböndin gera ekki mikið fyrir mig allavega ekki jafn mikið og hringar og sólgleraugu, en ÚR gera hluti…ekki endilega góða hluti alltaf ég skal segja ykkur söguna af mér og úrum í næsta bloggi. En já úr breyta mér mér finst ég eitthvað svo kúl ef ég komin með úr á hendina…svoan hey…viltu vita hvað klukkan er? Blikk blikk…æ þið vitið…eða kanksi ekki það skiptir ekki máli.

En slæður og svoleiðis…get ekki sagt að það breyti mínu fasi mikið, kanksi af því að ég er eginlega alltadf með eitthvað svoleiðis um hálsinn þannig hálsklútar eru orðnir hluti af líkamanum hjá mér…

,,,og svo eru það skór!

Þeir eru alveg sér kafli held ég bara en fas mitt breytist mikið eftir skóm en summum þetta upp, ég ver allt allt öðruvísi á hælum en venjulega…ég labba hraðar…þó ég fari ekki hvaðara yfir því ég tek ennþá minni skref aun þau verða fleiri, mér finst égsvo há og tingnarleg og ekkert getur staðið í vegi fyrir mér. Sandalar eða inniskór…blobbeddí blobbedí blobb, hlunka teli blobb buxna Anna. – Strigaskór þá breytist ég í casual cool girl.

…svo á ég það líka til að fara í „búning“ þegar ég fer á djammið, s.s. einhver ákveðin föt sem eru svone eithtvað þema eins og strákastelpa, casual cool, rokk chick, snobbuð 50’s housewife…alskonar svona shit…og stundum fylgir persónuleiki með….hljómar eins sog ég sé geðklofi haha, en það er svooo gaman að fara í svona „búning“ á djammið vera í einhevrju svona þema.

0

Out of the comfort zone…..

Þeir sem þekkja mig vita að ég er mikl félagsvera, haha nei bíddu það er ekki satt! Ekki misskilja mig mér líkar ágætlega við fólk en það eru samskipti við nýtt fólk sem vefjast stundum fyrir mér ég á erfitt með svona innantómt spjall við „ókunnuga“ og því meira sem ég reyni að gera svoleiðis aðstæður bærilegri því verri verða þær. En á endanum verður oftast allt í lagi og ég kynnist kanski þessari ókunnugu mannesku aðeins og get farið að haga mér eins og manneskja en ekki mállaus api. En þetta vefst samt alltaf fyrri mér, það er t.d. mjög tricky að byrja á nýjum vinnustað ég er 90% viss um að ég er skrýtna stelpan svona fyrstu 3 mánuðina á nýjum vinnustað. Kanksi…..kanksi ekki hver veit. En í þessum aðstæðum dettur mér aldrei neitt í hug til að segja og allt sem maður getur talað um man ég þegar ég er komin úr þessum aðstæðum. Svo er VERST AF ÖLLU þegar hin manneskjan er í alvörunni góð í svona aðstæðum og gerir heiðarlega tiraun til þess að koma í gang einhverri umræðu með því að spyrja mig spurninga sem ég svara EN það sem ég fatta nánast aldrei er að spyrja einhverja spurninga til baka! Helvítis fokking heili….. það er eins og að hann viti ekki hvernig samtal virkar….Þannig að já….það lítur líklega þannig út að ég hafi engann áhuga á að tala við þessa manneskju! …Sem er oftast ekki satt. 😦

En andskotinn hafi það ég er svo mikið að fara út úr comfort zone-inu mínu um helgina að það er ekki eðlilegt! Ég er s.s. að fara að „vinna“(án launa) útí sveit, er að fara farða fyrir eitt stykki stuttmynd hjá nemanda í Kvikmyndaskólanum og það verður gist eina nótt. Sem fyrir venjulegt fólk er allt í lagi en fyrir Önnu er það brjálæði! Nr.1 ég er að fara eyða helginni með bunch af svona „ókunnugu“ fólki og nr. 2 ég þarf að sofa á nýjum stað. Já, ég hata að sofa á nýjum stöðum ég á mjög erfitt með svefn í þannig aðstæðum, þannig að líklega verður ekki mikið sofið. Ég gisti sem betur fer bara 1 nótt í staðinn fyrir 2…. fjúff. En já þetta er alveg svaðalega mikið út fyrir mitt comfort zone….enn ræfillinn ég gerði mér þetta bærilegra með því að redda mér gistingu á kunniglegri stað. Þetta verður fínt…

En afhvejru er ég að þessu? – Til að fara út fyrir comfort zone-ið aðalega, eins og titill bloggsins gefur til kynna þá er ég í smá svona lífs krísu, smá svona tilvistakreppu…þannig að ég *dæs*…….er að prófa nýja hluti.