Mynd
0

Bitch….

Auglýsingar
0

Ertu ekki að fokking kidda mig???

…you stupid fucking bitch…

Já hér er reiðin við völd.

Hafið þið einhverntíma hatað einhvern eða látið einhvern fara ólýsanlega mikið í taugarnar á ykkur en þið vitið ekki afhverju? Höfum við ekki öll gert það?

Það á ekki við í þessu tilfelli ég veit nákvæmlega uppá hár afhverju ég þoli ekki og jafnvel hata þessa mannsekju sem þið munuð kynnast stuttlega hér á eftir….

Það eru til svokallaðar A manneskjur og B manneskjur….og svo eru líka til allt ALLT öðruvísi manneskjur F manneskjur skulum við kalla þær.

Ég rumsakði í nótt við hurðaskelli og alskonar hljóð og viti menn er þá ekki litla stelpu gerpið á 1. hæðinni að vesenast eitthvað um miðja nótt.  Í þessu tilfelli get ég ekki sagt að hægt sé að elska nágrannann.

En fáum smá forsögu:

Það býr stelpugerpi þarna á 1. hæðinni ásamt kærustanum sínum og barni. Ég kalla hana stelpugerpi því hún er kring um 19-20 ára…ekki það að ég sé eitthvað sjúklega mikið eldri en hún virðist bara vera eitthvað svo óþroskuð eitthvað og ber nákvæmlega enga virðingu fyrir öðrum eða neinu ekki einu sinni eigin hlutum. En já þau þarna hafa verð frekar skrautlegir nágrannar, hrúga draslinu sem þau nenna ekki að henda á sorpu niðrí hjólageymslu, skilja barnavagninn sinn eftir fyri öllum póstkössunum í stað þess að labba með hann niður þessar 6 tröppur niðrí hjólageymslu, spila háværa bassamikkla tónlist löngum stundum, kasta sígarettu stubbum fram af svölunum eins og þeim sé borgað fyrir það, skella útidyrahurðinni á öllum tímum sólarhirngs ….og ó já svo margt margt fleira. Svo um daginn átti sér stað heiftarlegt rifrildi milli hennar og kæró með tilheyrandi hurðaskellum öskrum og látum sem endaði svo á því að gæjanum var hent út. Eftir þetta atvik var ákveðið að hafa samband við leigusalann hennar og láta hann vita af látunum og öðru veseni í kringum gerpið og kom þá í ljós að búið var að segja henni upp og hún á að fara um mánaðarmót. Þetta gladdi okkur svoldið…nei bíddu við skulum ekki ljúga þetta gladdi okkur MIKIÐ.

En já útflutningsdagurinn sem við höfum öll beðið eftir er líklegast núna í dag 31. maí og stelpu gerpið F manneskjan sem hún er getur ekki gert neitt eins og venjulegt fólk og nýtir því næturnar í tiltekt og frágang á búslóðinni og við þetta vaka ég kl. 3 í nótt. Eitur hresst. Var búin að rumska nokkrum sinnum við dynki og alskonar brak…og hrekk svo í kút um 3 leytið við hurðarskell í útidyrahurðinni (svefnherbergisglugginn minn er nánast beint fyrir ofan útidyrahurðina)……og það fyrsta sem ég hugsa er; „You stupid fucking bitch!“ Kasta koddanum yfir höfuðið , sný mér á hina hliðina og tauta….“It will all be owe soon“…..og glotti.

0

Djammað með axlabönd….

Sæll vinur, sæll vinur, sigfinnur?, sællvinur,…..

Jæja í þessari viku sem er að klárast lauk vinnumálastufnunar námskeiðinu hálf tilgangslausa….mér fanst ég a.m.k. ekki græða mikið á þessum upplýsingum og mikið af tíma ætt í óþarfa spjall á meðan ég vildi bara keyra þetta áfram og ljúka þessum viðbjóði af! Ég átti samt stundum svo erfitt með að fylgjast með og ég vissi að ég var ekki að fylgjast með ég zone-aði bara út og var komin eitthvað allt annað EN virtist samt vita mikið meira um hvað var í gangi á námskeiðinu en margt af hinu fólkinu sem var þarna ótrúlegt en satt. Það kom sko í ljós þegar við áttum að vara í eitthvað hópaverkefni og enginn vissi hvað við áttum að gera nema ég…samt var ég að hugsa um sápukúlur og kærleiksbirni eða eitthvað, man ekki hvað í andskotanum ég fór að pæla í þegar kallinn var að tala en það var allavega kjánalegt og tengdist námsekiðinu ekki neitt.

Ohhh hópavinnan, það er fátt sem ég hata jafn mikið og hópavinna og við vorum neydd í svoleiðis. Við vorum 3 í hóp með eitt blað sem við áttum að skrifa á. Kona nr. 1;“ Nei ég vil ekki skrifa, ég skrifa eins og 5 ára barn, vilt þú ekki skrifa?“.  Kona nr. 2;“Nei ég skrifa heldur ekki vel, hérna vilt þú ekki skrifa.“ Ég:“Okei“…allt í lagi við vinnum þetta stutta hópverkefni og ég skrifa og ég er ekki endilega sú besta í stafsetnigu og mér gæti ekki verið meira sama í einhverju svona platverkefni á námskeið hjá STARF. Við eigum síðan að lesa upp okkar punkta, og ég rétti konu 2 blaðið svo hún geti lesið það upp og það fyrsta sem hún gerir er að ná í penna og leiðrétta eitthvað orð þar sem ég hafði skirfað V í staðin fyrir F. Vá hvað það fór í taugarnar á mér, hún hefði alveg geta drullast til að skrifa þetta sjálf, ef þetta var ekki nógu gott fyri hana! Þetta skipti neflilega engu máli þetta blað endaði í ruslinu efir þetta námskeið þannig að það var enginn að fara lesa þetta nokkurtíma! Svona fólk fer svo í taugarnar á mér, fólk sem „þarf“ að leiðrétta mann á stöðum þar sem þetta skiptir ekki máli, ef það sem ég skrifaði var skiljanlegt hver var þá tilgangurinn með því að leiðrétta þetta? Sama á við um facebook stadusa og villur…ég er alveg meistari í innsláttavillum og jafnvel stafsetningarvillum af því ég er svo fljótfær oft og stundum finst mér bara sum orð flottari útlitslega séð ef ég set Y í stað I eins og orðið aldrey. Það er af því ég er skapandi ekki af því að ég er heimsk. EN sumum finst þeir nauðsynlega þurfa að leiðrétta mann, hverjum er ekki sama um stafsetninga-, málfars- eða innsláttarvillu á facebook? Þetta er facebook, ekki doktorsritgerð. get over it. Ef það sem ég skrifa er skiljanlegt þá sé ég enga ástæðu til þess að vera bögga mann með einhverju svona rugil.

.

..Calm dow…

…en jæja já….svo var það náttulega allt hitt fólkið þarna, það var alveg gott safn af svona „desperate for human contact“ fólki þarna…kanksi skiljanlegt einhverjir kanksi búinir að vera atvinnulausir lengi og kanksi ekki búnir að hitta mikið af fólki en stundum var þetta bara of mikið. En sumir hafa meiri þörf fyrir að tjá sig en aðrir…..svo er eitt af mínum helstu áhugamálum er að dæma fólk, þannig að ég gat skemmt mér við það á námskeiðinu. Það hlómar súper evil og tíkarlega en svona er þetta bara við gerum þetta öll við gerum ýmsar ályktanir útfrá fyrstu kynnum eða bara útliti og ég skal alveg viðurkenna að ég hef oft verið búin að ákveða að einhver sé óþolandi og örugglega ótrúlega leiðinlegur…en enda svo á því að fá samviskubit þegar ég kynnist manneskjunni af því hún var als ekki eins og ég var búin að ákveða að hún væri.

Það er mjög gaman að pæla í fólki…það er kanksi frekar ýkt að segja að ég sé að dæma það, eða kanksi ekki? Hver veit…ég veit bara að ég er ekki sú eina sem gerir þetta.

Anyways, það sem er að frétta af tilvistakreppunni mikklu er svosem ekki mikið í augnablikinu, panikkin mín koma og fara…þeta er mjög bylgjótt og suma daga er ég eins og blómálfur valahoppandi um berfætt útá engi og hef ekki áhyggjur af neinu en aðra daga hef ég áhyggjur af öllu. Svoleiðis er það, ég fattaði bara allt í einu að ég er búin að vera að vanrækja þessa bloggsíðu síðast liðna viku og ákvað að bæta úr því.

….og hvað titilinn varðar, þá var hann bara skondin leið til að ná athyggli ykkar.

Nei annars ég fór á djammið um daginn með axlabönd, því að já long story short þá voru sparti stuttbuxurnar of víðar allt í einu og það voru ekki svona lykkjur fyrir belti á þeim ….ég þurfi að halda þeim uppi einhvernvegin, þannig að ég notaði loksins í fyrsta skipti ever axlabondin sem ég keypti í HM í Manchester fyrir 5 árum! Égf vissi að þau myndi gagngast mér! HAHA!  En já það var svosem ekkert svo erfitt að vera með axlabönd sona fyrripart kvölds..en svo þegar fór að líða á kvöldið þá fóru þau að vefjast fyrir mér í klósettferðunum og tegar maður er pínu tipsy verða allar hreyfingar svo klaufalegar þannig ég þurfit að vanda mig svo að ég liti ekki út eins og meiri hálfviti en ég er. 😛

0

Atvinnuleysið er frelsið?

NEI!

Að vera atvinnulaus er ömurlegt!

Ég veit ekki hvort margir þarna úti hafa prófað það?? En samkvæmt hagstofunni var 6,8%  atvinnuleysi í mars 2013 sem er ekki það mikið enda eru ekki margar vinnur í boði fyrir þessi 6,8%  sem eftir eru. En að vera atvinnulaus hljómar rosa spennandi í kenningu…en raunveruleikinn er ekki þannig. Í fyrsta lagi þá er þetta náttulega ekki neitt neitt sem maður fær, ef maður er að koma úr námi eins og ég og svo má maður ekkert, þú mátt ekki fara úr landi yfir helgi, varla fara útúr bænum, þú mátt ekki sækja námskeið nema þessi námsekið sem þeir bjóða uppá nema fá leyfi og fylla út alskonar shit…og námsekiðin sem þeir bjóða uppá í augnablikinu eru 0, námskeiðin sem voru í boði fyrir 18-24 ára…og viti menn þar sem ég er á 25 aldurs ári þá get ég ekki tekið þátt. Það eina sem er í boði er starfleitarstofa á vegum VR og STARF sem er ekki val heldur skylda ….er svosem alveg gagnlegt námskeið þannig séð, farið yfir ferilskrá og alskonar dót. En þetta er mjög slappt… svo má heldur varla vera í sjálfboðastarfi nema að fylla út alskonar shit. Ég skil ekki afhverju þetta er svona flókið? Ættu þeir ekki frekar að reyna að virka þessi atvinnulausu grey, já ég er grey, koma þeim út á meðal fólks svo þau verið ekki alveg þroskaheft þegar þau komast útá vinnumarkaðinn aftur? Nýta fólk í sjálfboðastarf eitthvað! Bara eitthvað annað en að sitja heima við tölvuna, skoða atvinnuauglýsingar, sendandi tölvupósta um allann bæ og fæetta fréttablaðinu í örvæntingu….sem er baisicly það eina sem „má“ gera.

Mér leiðast svona flóka mál…einhverstaðar var krotað á vegg hérna fyri einhverjum árum ;“Atvinnuleysið er frelsið“….HELL NO! Mér hefur sjaldan fundist ég jafn heft….

Verst er að ég veit ekkert, ég veit ekki hvort að vinna leynist bara rétt handan við hornið eða ekki….kanski er vinnan bara útá götuhorni…en það er ólöglegt að vera vændiskona…;)

En já af því ég veit ekkert þá þori ég ekki annað en að vera á þessum bótum. Ég er samt að verða geðveik. Þetta er mánuður 5 og ég hef aldrei síðan ég byrjaði að vinna verið aðgerðarleus svona lengi…ég hef aldrei verið án vinnu eða skóla í meira en mánuð…sjittí fokk.

Mér líður eins og vanhæfum, misheppnuðum fullorðun einstaklingi…

Svo verður maður svo snarbilaður í höfðunu, allir dagar renna saman í eitt dagar verða að vikum og vikur að mánuðum og allt bara hverfur…maður gleymir öllu því maður veit ekki hvaða dagur það er. Svo fer maður í panikk, og hugsar…en hvað ég ég finn ekki vinnu? Hvað ef þetta verður svona árum saman?…WTF??…

Svo annað….hvenrig í andskotanum á ég að leita mér að vinnu ef ég veit ekki einu sinni alveg nákvæmlega hvað ég vil? Hversu hreinskilin á maður að vera í atvinnu umsóknum? Ég efast um að nokkur manneskja myndi ráða mig ef kæmi fram í umsókninni að ég væri ekki viss um hvort ég væri að leta að framtíðarstarfi, hlutastarfi eða sumarstarfi….mig vantar einhverja ákveðnu stefnu! – Er samt svona ….semí komin með stefnu…svona semí stefnu – Sækja um á Bifröst, krossa fingur og fá vonandi hlutastarf? EN ef ég kemst ekki inná Bifröst? Hvað ef mér býðst skyndilega tækifæri til þess að taka námssamninginn minn í ljósmyndun??? Það er allt í tómu tjóni…svo margar spurningar..en þegar stórt er spurt þá er fátt um svör….

Helvítis fokking fokk…

Getur ekki bara einhver sagt mér hvað ég á að gera….

0

My brain hurts….

Það tekur á að vera í lífsfjórðungskreppu, heilinn á það til að fara yfirum ekki af áhyggjum sem betur fer. Ég tók alveg meðvitaða ákvörðun fyrir nokkrum vikum síðan að hafa ekki áhyggjur og að framtíðarstefna(ef það er hægt að kalla það stefnu…) er að gera hvað sem ég vil þegar ég vil það…innan skynsamlegra marka, Þannig að framtíðin er frekar „flúppí“, taka myndir hér, farða þar, hanna shit? Vinna skóli…… eitthvað?

Ég hef samt held ég , vonandi…kanksi?AÐ ég hafi komist að þeirri ákvörðun að meira nám er klárlega málið, maður getur aldrei vitað eða kunnað of mikið er það?

Ég var samt orðin svo þreytt á því að vera námsmaður, frítími takmarkaður..og svona eyðslufé til að eyða í eitthvað rugl…freeekar takmarkað líka. Þannig að í þetta skiptið skal unnið með námi, úff púff. Draumurinn um hlutastarf mun verða að veruleika…vonandi…hmm…já…

Annars já, þá er stefnan tekin á háskólanám…eða grunn að því hef verið að velta fyrir mér Háskólagátt hjá Bifröst, það er hægt að taka það í fjarnámi…því já ég er ekki nálægt því að fylla uppí íslensku einingakvótann sem HÍ setur t.d. þannig að ó crap…. En það er alskonar shitt í boði ég byrja allavega líklega á þessari „gátt“ hún opnar allavega upp fleiri valmöguleika í framtíðinni hvort sem það er háskóli erlendis eða hér það er neflilega alveg mikið meira í boðið hérna en ég héllt…eiginlega of mikið erfitt að kynna sér það allt, ekki alveg kanksi eitthvað sem ég sá fyrir mér sem valmöguleika en samt áhugavert….og sakar ekki að prófa? Er samt að verða alveg rugluð á þessu öllu saman og kann ekkert á þetta system…svoan þar sme ég er búin að vera flakkandi um í framhaldskólakerfinu árum saman…nú er það hið óþekkta… Ég var samt alveg búin að ákveða það fyris svona 4-5 árum að ég ætlaði aldrei aldrei í háskóla…haha in your face tvítuga Anna….kjánakrakki. En já það getur margt breyst á 5 árum. Hefði allavega aldrei geta séð sjálfa mig fyrir mér eins og ég er núna fyrir 5 árum. Kanksi les ég svo þetta blogg eftir 5 ár og flissa yfir þessari heilaflækju og tilvistakreppu…kanksi er „rétta“ leiðin fyrir mig ótrúlega augljós og ég mun vera að vesenast í hálft ár í einhverju rugli þangað til að ég sé loksins það sem var beint fyrir framan mig allann tímann….EÐA….knaksi þarf ég að gera alskonar rugl til þess að komast á leiðarenda…mistök geta verið alveg ótrúlega skemmtileg stundum 😛

…..hef samt svo ekki þolinmæði í svona bóklegt nám en ég ætla að reyna að vera ógó dugleg og LESA shitt….

við sjáum hvað gerist….